Category Archives: teksty

DANCEFLOOR #10 Premiera!

Oddaje w wasze ręce nowy numer magazynu DANCEFLOOR ze starego, 2025 roku. Oznacza to, że cofamy się w czasie będąc w teraźniejszości, ale zdaje się, ze cały czas to robimy w wielu aspektach naszego życia. Dotyczy to m.in. skutków katastrofy klimatycznej i kryzysu ekologicznego, jakich doświadczamy dzisiaj analizując przeszłe czyny ludzkości. Hydrofeminizm to pole rozważań tego, jak klimat a w tym zmiany hydrologiczne, wpływają na nasz system psycho-somatyczny. Ten numer magazynu pokazuje różne perspektywy “zanurzenia się” się w hydrofeminizmie a ich wspólnym mianownikiem jest sztuka performatywna jako narzędzie działania aktywistycznego i strategia realizacji hydrofeministycznych idei.

DANCEFLOOR w całości powstaje oddolnie i jednoosobowo, dlatego czasem zdarza się bardzo długa przerwa między następnymi numerami. Ale nie ograniczają mnie żadne deadlajny ani oczekiwania grantodawców, ponieważ ich nie ma. Od teraz, DANCEFLOOR jest nieregularnikiem. Kolejne wydania pojawią się, kiedy będę miał czas i flow, żeby je stworzyć. Ten numer powstawał przez ostatni rok pomiędzy wieloma innymi projektami, ale w końcu ujrzał światło dzienne, z czego niezmiernie się cieszę. Numer jest dwujęzyczny, polsko-angielski, jednak nie wszystko przetłumaczone jest symetrycznie. Do tłumaczeń kilku fragmentów znajdziecie linki. Dziękuję bardzo wszystkim osobom artystycznym za wkład do niniejszego woluminu.

Mój tekst “Czasowa wspólnota” na portalu Miejsce Miejsce

Na portalu Miejmiejsce.com do przeczytania większy artykuł, w którym znajdziecie mój esej “Czasowa wspólnota” i tekst Mileny Soporowskiej Mil Sopo “Wieczna efemeryda”, jakie powstały po badawczo-sieciującej rezydencji artystycznej “Out-of-doors” we Wrocławski Instytut Kultury we wrześniu i październiku 2024. Rezydencja w ramach międzynarodowego programu „What’s Next? Bezpieczne przestrzenie kultury dla multidyscyplinarnej refleksji nad (post)wojenną i (post)kryzysową tożsamością europejską”.

Fragment eseju na zachętę albo zniechętę: “W społeczeństwie, w którym stała, jednolita i homogeniczna wspólnota narodowa ustala zasady gry, uproszczeniu podlega rozumienie pochodzenia społeczno-etnicznego czy tożsamości psychoseksualnej. W miarę trwania takiej wspólnoty, odcienie szarości zanikają, a jej trwałość w czasie wymaga uproszczeń w imię łatwiejszego i sprawniejszego funkcjonowania wspólnoty”.

Miłej lektury http://miejmiejsce.com/sztuka/out-of-doors

DANCEFLOR #9 – Premiera!

Do waszych wirtualnych rąk trafia mocno spóźniony wiosenno-letni numer mikromagazynu sztuk performatywnych DANCEFLOOR w całości poświęcony osobom artystycznym z Palestyny. Numer ma premierę wokół symbolicznej daty 7 października. W środku jak zawsze linki odsyłające do stron internetowych. Magazyn – w całości online i darmowy – możecie pobrać w formacie pliku .pdf z mojego bloga, klikając w zakładkę “DANCEFLOOR“.

Sporo serca włożyłem w to wydanie i mam nadzieję, że będzie wam się dobrze czytało. Co i jak wyjaśniam w nocie od wydawcy czyli – ehm – ode mnie hehe. Cały numer tylko w języku angielskim (polskiej wersji na razie nie planuję). Na ostatniej stronie znajdziecie listę polskich i zagranicznych inicjatyw działające na rzecz Palestyny.

To oczywiście tylko wycinek z bogatej kultury i tradycji palestyńskich sztuk performatywnych, ale jestem przekonany, że po lekturze DANCEFLOOR sięgnięcie po więcej.

WOLNA PALESTYNA! WOLNY LIBAN! WOLNA SYRIA!

Mój nowy tekst “Dekolonizacja tańca” na TaniecPOLSKA.pl

Na portalu TaniecPOLSKA.pl można przeczytać mój nowy tekst zatytułowany “Dekolonizacja tańca”:

Od kilku lat na Zachodzie coraz śmielej mówi się o dekolonizacji sztuki, w tym sztuk performatywnych. Jakie to ma i jakie powinno mieć konsekwencje dla sceny tańca i choreografii – o tym za chwilę, bo wcześniej łyk historii, który nakreśli niezbędny kontekst polityczny do zrozumienia procesu dekolonizacji.

Cały tekst dostępny tu: https://taniecpolska.pl/krytyka/dekolonizacja-tanca/

Foto: Thomas Barwick via Getty Images