Author Archives: Lukas Wojcicki

MÓJ SZTANDAR ZASIKAŁ KOTEK. KRONIKI Z DONBASU – Pożegnanie z tytułem 2-3 maja TR Warszawa

Zapraszamy na teatralną tłokę – wydarzenie, nawiązujące do tradycyjnych form sąsiedzkiej pomocy, praktykowanych dawniej w ukraińskich i słowiańskich wsiach. Wspólnej pracy towarzyszyła wtedy zwykle celebracja, poczęstunek, muzyka i taniec. Dziś w Ukrainie tłokę praktykuje się przy odbudowywaniu wyzwolonych wsi. Nasza tłoka odbywa się w marzeniu o wolnej Ukrainie. To wprawione w ruch zaklęcie – wszyscy będą żyli tu długo i szczęśliwie. 

Wojnom, kryzysom i czasom zbiorowej żałoby od zawsze – i na przekór wszystkiemu – towarzyszyła celebracja życia poprzez taniec. W ten sposób społeczeństwa mogły choć na chwilę wymknąć się opresji, wyśnić sen o bezpiecznej przestrzeni i transformacyjnej mocy wspólnotowego ruchu, który w spektaklu Aleksandry Popławskiej staje się upragnionym rewersem brutalnej rzeczywistości. 

Opowiadany z perspektywy kobiet, zanurzony w snach i wierzeniach ukraińskich szeptuch i słowiańskich molfarów spektakl „Mój sztandar zasikał kotek. Kroniki z Donbasu” jest wielopokoleniową sagą rodzinną, w której kobiety troszczą się o innych, wchodzą w ryzykowne etycznie zależności lub robią wszystko, by zapomnieć o otaczającej je przemocy. Wartkie i przesycone ostrym humorem dialogi oraz oszczędne, bezpośrednie monologi są jednocześnie śmieszne i straszne, groteskowe i boleśnie dojmujące – razem składają się na panoramę losów społeczności małego miasteczka we wschodnioukraińskim Donbasie: od schyłku Związku Radzieckiego, przez Euromajdan, agresję rosyjską na Ukrainę w 2014 roku aż po jej eskalację 6 lat później. Dając wgląd w kontekst wojny rosyjsko-ukraińskiej, pokazują losy tych, którzy_re – na przekór wszystkiemu – próbują zachować godność i chcą po prostu żyć.

Na podstawie dramatów Leny Laguszonkowej: „Pipidówa”, „Matka Gorkiego” i „Mój sztandar zasikał kotek”.

reżyseria: Aleksandra Popławska
tekst: Lena Laguszonkowa
przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska („Pipidówa”)
Agnieszka Sowińska („Matka Gorkiego”, „Mój sztandar zasikał kotek”)
scenografia: Tomasz Mreńca
reżyseria świateł: Karolina Gębska
muzyka: Tomasz Mreńca, Daniel Spaleniak
konsultacje muzyczne: Mariana Sadovska
kostiumy: Alyona Zozulia
projekcje wideo: Maria Matylda Wojciechowska
choreografia: Łukasz Wójcicki
współtwórcy scenografii: Volodymyr Melymuka, Michał Orzechowski (malunki i rysunki), Volodymyr Ivanyk (rzeźba)
asystent reżyserki: Piotr Piotrowicz
inspicjentka: Katarzyna Gawryś
kierowniczka produkcji: Aleksandra Szklarczyk
asystentka scenografa: Monika Zielińska
obsada: Jan Dravnel, Izabella Dudziak/Anita Szepelska, Mateusz Górski/Łukasz Gawroński, Magdalena Kuta, Lech Łotocki, Maria Maj, Sebastian Pawlak, Daria Polunina, Justyna Wasilewska, Julia Wyszyńska, Mirosław Zbrojewicz, Agnieszka Żulewska

Foto: Wojtek Sobolewski

DZIKI, PAMIĘTAMY! – happening 27.04 na warszawskim Bemowie

Zapraszam 𝟐𝟕.𝟎𝟒 na warszawskie Bemowo na złożenie wieńca upamiętniającego Dziki wymordowane przez służby miejskie, policję, myśliwych i kościół w ostatnich latach w Warszawie. Dlaczego składamy wieniec właśnie w tym miejscu?

Na przełomie marca i kwietnia 2026 roku na warszawskim Bemowie – na polecenie służb @miasto_warszawa – myśliwi wymordowali dziczą rodzinę, 4 lochy i 12 warchlaków, które utknęły na placu zabaw przy ul. Wolfkego. Mimo że dziki nikomu nie zagrażały, służby miejskie podjęły decyzję o ich eksterminacji bo inaczej nie da się nazwać tej rzezi niewinnych istot. Miasto tłumaczyło się, że ze względu na bezpieczeństwo i brak możliwości bezpiecznego odłowienia dzików, jedynym wyjściem był ich odstrzał (czytaj: wymordowanie). 

Mieszkańcy i mieszkanki gł Bemowa, ale i całej Warszawy byli wstrząśnięte. W miejscu zbrodni zapalono znicze i postawiono tabliczkę z napisem „Dziczym ofiarom”. Tak bezmyślna i głupia śmierć zadana dzikom – zadawana też w przeszłości i w innych miastach Polski – wywołała ogólnopolską dyskusje o ochronie dzików i o strategiach bezpiecznego współżycia dziczo-ludzkiego. W efekcie protestów, 17.04.2026 prezydent Warszawy @trzaskowskirafal powołał zespół ekspertek_ów ds dzików. 

Dzień wcześniej 𝟐𝟔.𝟎𝟒 zapraszamy na wspólne, społecznościowe robienie wieńca. WAŻNE: Weź ze sobą suche gałązki, liście, kwiaty, szyszki, żołędzie i cokolwiek, czym chcesz upamiętnić dziki. Im więcej, tym lepiej! Spotykamy się na Kaliskiej 8/10 w fundacji @strefa_wolnoslowa od godz. 15:00. 

Po złożeniu wieńca będzie można go nadal dekorować swoimi pamiątkami upamiętniającymi Dziki. 

Akcja IV w ramach oddolnego niedofinansowanego programu „26 performansów na 2026 rok”.

Podcast “Którędy do wyjścia” #48 sos osowsx już online!

W 48 odcinku audycji rozmawiam z sos osowsx osobą artystyczną interdyscyplinarną, choreografx, performerx, autorx tekstów o jego praktyce artystycznej, o polityczności w byciu queer na scenie. O pracy procesowej, kolektywnej, horyzontalnej i dlaczego ona jest trudna, ale piękna i o tym, czym jest dla niej pisanie tekstów w kontekście tańca.

Cała audycja to osłuchania TU >>

FLASHMOB ANTYWOJENNY / 29.03 / 12:00 / pl. Piłsudskiego, Warszawa

Wojna stała się normalnym narzędziem rozwiązywania konfliktów. Mało kogo już dziwi i przyglądamy się jej ze znudzeniem. Jak i kiedy to się stało, że wojna nam spowszedniała?

Spotkajmy sie 29 marca na pl. J. Piłsudskiego w Warszawie w samo południe – podczas honorowej zmiany warty przy Grobie Nieznanego Żołnierza – żeby zaprotestować przeciwko niekończącym się wojnom na świecie. Stąd przerwany znak nieskończoności, który symbolicznie stanie się aktem oporu i przerwania spirali wojen.

Akcja jest bardzo prosta. Weź kawałek kartonu, namaluj na nim przerwany symbol nieskończoności (przykład znajdziesz w grafice wydarzenia), przyjdź na pl. mrsz Piłsudskiego i o dokładnie o 12:00 podnieś karton do góry. Będzie nas więcej ze swoimi kartonami. Pokarzmy nasz sprzeciw.

Wydarzenie w ramach niedofinansowanego cyklu „26 performansów na 2026 rok”.

MASZ COŚ W ZĘBACH – premierowe pokazy spektaklu w Warszawie

Zapraszam na premierowe pokazy spektaklu dla młodzieży “Masz coś w zębach” w reż. Liuby Ilnitskiej. 13-15 marca w Teatrze Ochoty w Warszawie.

Spektakl Masz coś w zębach powstaje na podstawie rozmów z młodzieżą i dorosłymi, spotkań grupowych w Warszawskich szkołach i warsztatów z młodymi osobami; pamiętników i notatek z wywiadów zebranych w ramach Дzieci uczestniczą! – projektu badawczo-etnograficznego z dziećmi z Ukrainy i Białorusi, prowadzonego przez Warszawskie Obserwatorium Kultury; rozmów oraz improwizacji zespołu twórczego: Very Popovej, Magdaleny Duszak, Łukasza Wójcickiego, Igi Dzięgielewskiej, Sebastiana Świądra.

Więcej o spektaklu na stronie teatru: https://teatrochoty.pl/repertuar/masz-cos-w-zebach/