Category Archives: site-specific

DZIKI, PAMIĘTAMY! – happening 27.04 na warszawskim Bemowie

Zapraszam 𝟐𝟕.𝟎𝟒 na warszawskie Bemowo na złożenie wieńca upamiętniającego Dziki wymordowane przez służby miejskie, policję, myśliwych i kościół w ostatnich latach w Warszawie. Dlaczego składamy wieniec właśnie w tym miejscu?

Na przełomie marca i kwietnia 2026 roku na warszawskim Bemowie – na polecenie służb @miasto_warszawa – myśliwi wymordowali dziczą rodzinę, 4 lochy i 12 warchlaków, które utknęły na placu zabaw przy ul. Wolfkego. Mimo że dziki nikomu nie zagrażały, służby miejskie podjęły decyzję o ich eksterminacji bo inaczej nie da się nazwać tej rzezi niewinnych istot. Miasto tłumaczyło się, że ze względu na bezpieczeństwo i brak możliwości bezpiecznego odłowienia dzików, jedynym wyjściem był ich odstrzał (czytaj: wymordowanie). 

Mieszkańcy i mieszkanki gł Bemowa, ale i całej Warszawy byli wstrząśnięte. W miejscu zbrodni zapalono znicze i postawiono tabliczkę z napisem „Dziczym ofiarom”. Tak bezmyślna i głupia śmierć zadana dzikom – zadawana też w przeszłości i w innych miastach Polski – wywołała ogólnopolską dyskusje o ochronie dzików i o strategiach bezpiecznego współżycia dziczo-ludzkiego. W efekcie protestów, 17.04.2026 prezydent Warszawy @trzaskowskirafal powołał zespół ekspertek_ów ds dzików. 

Dzień wcześniej 𝟐𝟔.𝟎𝟒 zapraszamy na wspólne, społecznościowe robienie wieńca. WAŻNE: Weź ze sobą suche gałązki, liście, kwiaty, szyszki, żołędzie i cokolwiek, czym chcesz upamiętnić dziki. Im więcej, tym lepiej! Spotykamy się na Kaliskiej 8/10 w fundacji @strefa_wolnoslowa od godz. 15:00. 

Po złożeniu wieńca będzie można go nadal dekorować swoimi pamiątkami upamiętniającymi Dziki. 

Akcja IV w ramach oddolnego niedofinansowanego programu „26 performansów na 2026 rok”.

Happening “Chodzenie po śnieg/u” 25 stycznia – Warszawa

Happening “Chodzenie po śnieg/u” to nawiązanie do pozornie absurdalnych akcji performatywnych legendarnej wrocławskiej grupy artystycznej “Pomarańczowa Alternatywa” (PA). Pod pozorem niewinnego, dziecięcego działania PA kryła się krytyka faktycznie absurdalnych – i bardzo często opresyjnych – mechanizmów systemowych PRL-u. 

Akcja “Chodzenie po śnieg/u” to “durna” zabawa ze śniegiem, za którą stoi krytyka kapitalistycznego utowarowienia codzienności, jej podstawowych elementów i potrzeb. Żyjemy we współczesności, w której czas wolny, odpoczynek, ziemia, woda, relacje, przyroda, szczęście czy żałoba stają się towarami na sprzedaż, na kupno których może sobie pozwolić coraz węższa grupa ludzi. Im bardziej szamani-przedstawiciele handlowi późnego kapitalizmu wmawiają nam, że trzeba płacić za powietrze, którym oddychamy, tym bardziej stajemy się skłonni za nie płacić. Dlatego zapraszam na happening “Chodzenie po śnieg/u”, żeby boleśniej zanurzyć się w ten absurd.

PŁATNOŚĆ TYLKO GOTÓWKĄ NA MIEJSCU!

Wybierasz się na happening? Weź ze sobą pusty słoik, pojemnik spożywczy, woreczek strunowy, reklamówkę, itp. Jeśli zapomnisz, nie szkodzi, weźmiesz w dłonie, albo do kieszeni.  

Min0Taur – taneczny performans 10.10 BWA Warszawa

W piątek 10 października o 18:00 w galerii BWA Warszawa performans choreograficzny “Min0Taur”, na który zapraszam razem z Natalią Lis i Melaniią Konstantinovą. Działanie towarzyszące wystawie Magdaleny Abakanowicz i Bartłomieja Flisa “Rzeczy, które zakopaliśmy, rosną” w ramach wydarzeń wokół Warsaw Gallery Weekend

Performance choreograficzny “Min0Taur” nawiązuje dialog z rzeźbami Magdaleny Abakonowicz i malarstwem Barłomieja Flisa pokazanymi na wystawie „Rzeczy które zakopaliśmy rosną”. Ciała osób performujących, wykonywane przez nie gesty, ruchy, wydawane odgłosy, stanowić będą dopełnienie statycznej, zbudowanej z nieruchomych przedmiotów ekspozycji. Dzięki wprowadzeniu do wystawy ciała w ruchu, publiczność „Spotkania” będzie miała okazję w zupełnie nowy sposób spojrzeć na pokazane w ramach WGW prace Abakanowicz i Flisa, a także przestrzeń galerii BWA Warszawa. „Spotkanie” opierać się będzie więc na podkreśleniu dynamiki i statyki, ciała i przedmiotu, ulotności i trwania. Choreografia “Min0Taura” powstanie specjalnie z okazji WGW 2025, a jej wykonanie możliwe będzie wyłącznie w tej konkretnej przestrzeni, wśród tych konkretnych rzeźb i obrazów.

Oprowadzanie performatywne w ramach ODYSEI NOWOHUCKIEJ w Krakowie 26-27.09 i 04.10

Performatywna interwencja kolektywu „Muzeum w podziemiu” nawiązująca do ikonicznego diagramu Jerzego Ludwińskiego, przygląda się ciału i przestrzeni w kontekście władzy. Punktem wyjścia są refleksje Michela Foucaulta, Henri Lefebvre’a, Elizabeth Grosz i Judith Butler nad tym, w jaki sposób architektura kształtuje i dyscyplinuje cielesność, stając się miejscem negocjacji norm. Łukasz Wójcicki i Mo Tomaszewska, angażując w swoje działania odwiedzających dawne Centrum Administracyjne kombinatu – „Pałac Dożów”, badają „cielesność” budynku, który w czasach socjalizmu pełnił funkcję centrum kontroli i organizacji życia mieszkańców – od pracy i edukacji, po kulturę i wypoczynek. 

„Muzeum w podziemiu” to patainstytucja, której aktywność prowokowana jest zmęczeniem instytucjonalnym. Działa na pograniczu postkonceptualnych praktyk i krytyki instytucjonalnej. Nowohucką odsłonę „Muzeum w podziemiu”tworzy duet: Mo Tomaszewska i Lukas Wojcicki. 

Lukas Wojcicki – performer, tancerz i choreograf. W polu jego zainteresowań znajduje się polityczność ciała, choreografia społeczna, dekonstrukcja przywileju, patriarchatu i normatywności. Bada nowe formy obecności w kontekście katastrofy ekologicznej, kryzysu kapitalizmu i dekolonizacji. Od 2016 związany z działaniami społeczno-artystycznymi fundacji Strefa WolnoSłowa jako performer i choreograf gdzie pracuje ze społecznością migrancką Warszawy. 

Mo Tomaszewska – artystka wizualna i performerka. Absolwentka Wydziału Form Przemysłowych oraz Wydziału Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Studiowała Malarstwo i Historię Sztuki w School of Fine Art, History of Art and Cultural Studies, University of Leeds w Anglii. Jej główną formą wypowiedzi jest sztuka performance i działania artywistyczne, poruszające tematy nierówności społecznych, praw człowieka i zwierząt, ekologii.

ODYSEJA NOWOHUCKA – PODRÓŻ DO WNĘTRZA