Happening “Chodzenie po śnieg/u” to nawiązanie do pozornie absurdalnych akcji performatywnych legendarnej wrocławskiej grupy artystycznej “Pomarańczowa Alternatywa” (PA). Pod pozorem niewinnego, dziecięcego działania PA kryła się krytyka faktycznie absurdalnych – i bardzo często opresyjnych – mechanizmów systemowych PRL-u.
Akcja “Chodzenie po śnieg/u” to “durna” zabawa ze śniegiem, za którą stoi krytyka kapitalistycznego utowarowienia codzienności, jej podstawowych elementów i potrzeb. Żyjemy we współczesności, w której czas wolny, odpoczynek, ziemia, woda, relacje, przyroda, szczęście czy żałoba stają się towarami na sprzedaż, na kupno których może sobie pozwolić coraz węższa grupa ludzi. Im bardziej szamani-przedstawiciele handlowi późnego kapitalizmu wmawiają nam, że trzeba płacić za powietrze, którym oddychamy, tym bardziej stajemy się skłonni za nie płacić. Dlatego zapraszam na happening “Chodzenie po śnieg/u”, żeby boleśniej zanurzyć się w ten absurd.
PŁATNOŚĆ TYLKO GOTÓWKĄ NA MIEJSCU!
Wybierasz się na happening? Weź ze sobą pusty słoik, pojemnik spożywczy, woreczek strunowy, reklamówkę, itp. Jeśli zapomnisz, nie szkodzi, weźmiesz w dłonie, albo do kieszeni.
Oddaje w wasze ręce nowy #10 numer magazynu DANCEFLOOR ze starego, 2025 roku. Oznacza to, że cofamy się w czasie będąc w teraźniejszości, ale zdaje się, ze cały czas to robimy w wielu aspektach naszego życia. Dotyczy to m.in. skutków katastrofy klimatycznej i kryzysu ekologicznego, jakich doświadczamy dzisiaj analizując przeszłe czyny ludzkości. Hydrofeminizm to pole rozważań tego, jak klimat a w tym zmiany hydrologiczne, wpływają na nasz system psycho-somatyczny. Ten numer magazynu pokazuje różne perspektywy “zanurzenia się” się w hydrofeminizmie a ich wspólnym mianownikiem jest sztuka performatywna jako narzędzie działania aktywistycznego i strategia realizacji hydrofeministycznych idei.
DANCEFLOOR #10 w całości powstaje oddolnie i jednoosobowo, dlatego czasem zdarza się bardzo długa przerwa między następnymi numerami. Ale nie ograniczają mnie żadne deadlajny ani oczekiwania grantodawców, ponieważ ich nie ma. Od teraz, DANCEFLOOR jest nieregularnikiem. Kolejne wydania pojawią się, kiedy będę miał czas i flow, żeby je stworzyć. Ten numer powstawał przez ostatni rok pomiędzy wieloma innymi projektami, ale w końcu ujrzał światło dzienne, z czego niezmiernie się cieszę. Numer #10 jest dwujęzyczny, polsko-angielski, jednak nie wszystko przetłumaczone jest symetrycznie. Do tłumaczeń kilku fragmentów znajdziecie linki. Dziękuję bardzo wszystkim osobom artystycznym za wkład do niniejszego woluminu.
I present to you the new issue #10 of DANCEFLOOR magazine from the old year 2025. This means that we are going back in time while being in the present, but it seems that we are doing this all the time in many aspects of our lives. This applies, among other things, to the effects of the climate catastrophe and ecological crisis we are experiencing today when analyzing the past actions of humanity. Hydrofeminism is a field of consideration of how the climate, including hydrological changes, affects our psycho-somatic system. This issue of the magazine shows different perspectives on “immersing” oneself in hydro-feminism, and their common denominator is performative art as a tool for activism and a strategy for implementing hydrofeminist ideas.
DANCEFLOOR #10 is created entirely from the bottom up and by one person, which is why there are sometimes very long breaks between issues. But I am not limited by any deadlines or grant expectations, because there are none. From now on, DANCEFLOOR is an irregular publication. Future issues will appear when I have the time and flow to create them. This issue was created over the last year alongside many other projects, but it has finally seen the light of day, which I am extremely happy about. Issue #10 is bilingual, Polish-English, but not everything has been translated symmetrically. You will find links to translations of several fragments. I would like to thank all the artists for their contribution to this volume.
Fundacja Strefa WolnoSłowa zaprasza na bezpłatne zajęcia twórcze ze sztuk performatywnych i wizualnych dla starszej młodzieży w wieku 15-18 lat w drugim tygodniu ferii (woj. Mazowieckie) od 26 stycznia do 1 lutego 2026 r. w godzinach popołudniowych 17:00 – 20:00 w siedzibie fundacji przy ul. Kaliskiej 8/10 w Warszawie.
W ramach zajęć:
Poniedziałek: warsztat aktorski (technika aktorska, praca nad rolą, emisja głosu);
Środa: warsztat z performensu (różnica między osobą performerską a aktorską, performance do kamerowy, performance art);
Czwartek: warsztat pisarski (tekst post/dramatyczny, krótkie formy literackie, monolog);
Piątek: warsztat sztuk wizualnych (video art, instalacja multimedialna, fotografia eksperymentalna);
Sobota: warsztat rapu (rytmika tekstu, rymy i przenośnie, oddech);
Niedziela: warsztat teatralny (obecność na scenie, praca z rekwizytem, muzyka i wizualizacje w spektaklu);
Zajęcia mają poziom „open” czyli są dla wszystkich osób zainteresowanych sztukami performatywnymi i wizualnymi, i nie wymagają żadnego wcześniejszego przygotowania artystycznego. Jeśli jesteś młodą osobą w wieku 15-18 lat, która czuje, że chciała by spróbować swoich sił w polu sztuki albo poszerzyć swoje dotychczasowe doświadczenie artystyczne, te zajęcia mogą być dla ciebie 🙂
Jeśli chcesz wziąć udział we wszystkich lub w wybranych warsztatach napisz emaila na adres lukas@strefawolnoslowa.plpodając swoje imię i nazwisko, opcjonalnie ksywę i zaimki, datę urodzenia, kilka zdań o sobie oraz hasło/skojarzenie, jak słyszysz słowo „nadzieja”. Daj znać również znać czy interesują cię wszystkie warsztaty czy wybrane. Jeśli wybrane, to napisz proszę które.
Zapraszam18-19 grudnia do Teatru Ochoty w Warszawie na premierę spektaklu Stowarzyszenia Pedagogów i Pedagożek Teatru JAK NIE URATOWAĆ ŚWIATA? W reż. Igi Dzięgielewskiej i Doroty Ogrodzkiej. Ja odpowiadam za wsparcie procesu w zakresie ruchu scenicznego i również będzie można mnie zobaczyć na scenie. Spektakl przygotowany razem z Młodzieżową Koalicją Performatywną Na Czas Chaosu.
To historia o młodych, dorosłych i obozie, na którym miały powstać pomysły na uratowanie świata. Miała przyjechać Greta Thunberg, ale nie przyjechała. Została grupa młodych ludzi z telefonami, powerbankami i wątpliwościami. Na obozie dla „innowatorów społecznych” mają wymyślić, jak naprawić planetę, system edukacji i własne życie — w pięć dni i z dofinansowaniem z miasta. To przewrotna i pełna emocji opowieść o dorosłych, którzy próbują pomagać, i o młodych, którzy nie chcą już być naprawiani. Spektakl o tym, jak trudno być wrażliwym w świecie grantów, regulaminów i kryzysów. I o tym, że czasem największym aktem odwagi jest po prostu… nie ratować świata.
REŻYSERIA Dorota Ogrodzka, Iga Dzięgielewska SCENARIUSZ Dorota Ogrodzka MUZYKA Sebastian Świąder SCENOGRAFIA I KOSTIUMY Jakub Drzastwa RUCH SCENICZNY Łukasz Wójcicki OSOBY PERFORMERSKIE Łucja Górna, Kinga Stelmach, Michael Bogacki, Karolina Jagielak, Karol Jagielak, Lena Borucka, Alina Nahorna, Joanna Puchała, Weronika Trus, Helena Sobiecka, Kacper Lejman, Łukasz Wójcicki, Sebastian Świąder GRAFIKA Zuzia Wróbel PROMOCJA Katarzyna Łopata ADMINISTRACJA Ola Antoniuk
W sobotę 29 listopada w Międzynarodowy Dzień solidarności z narodem Palestyńskim, w Galerii Studio w Teatrze Studio w Warszawie odbędzie się XXXV Seminarium Feministyczne “Rasizm nie przejdzie”, na którym razem z Oma Ukwuoma opowiemy o spektaklu Strefa WolnoSłowa IMPERIUM w reż. Alicji Borkowskiej. Spektakl opowiada o sytuacji osób w drodze na pograniczu polsko-białoruskim, gdzie cały czas trwa kryzys humanitarny i umierają ludzie wyrzucani na druty na stronę białoruską. Polski rząd zamiast zapewnić tym osobom wsparcie i ochronę zawiesza prawo do azylu i kryminalizuje pomoc.
