Author Archives: Lukas Wojcicki

ДЕТИ Happening solidarnościowy z Ukrainą – 22 lutego w Warszawie

Leave a reply

Happening solidarnościowy / 22.02.2026 (niedziela), godz. 13:00 / Przed gł wejściem do Pałacu Kultury i Nauki / Plac Defilad, Warszawa

Spotkajmy się tłumnie, żeby wspólnie ustawić się w napis ДЕТИ (pol. “dzieci”). To nawiązanie do słowa namalowanego przed Teatrem Dramatycznym w Mariupolu, w Ukrainie – prostego znaku, który miał chronić cywilów i dzieci ukrywających się w budynku teatru, a stał się symbolem rosyjskich zbrodni wojennych. 16 marca 2022 teatr został zbombardowany. Cztery lata po pełnoskalowej inwazji rosji na Ukrainę wojna wciąż trwa. 

To krótki, oddolny happening solidarnościowy w przestrzeni publicznej, bez przemówień i nagłośnienia.

Jak dołączyć: po prostu przyjdź o 13:00 na Plac Defilad (między Teatrem Studio a Teatrem Dramatycznym). Będziemy na miejscu w kamizelkach odblaskowych. Pokażemy ci jak i gdzie się ustawić. Weź ze sobą znajomych. Niech nas będzie dużo!

[English]

Let’s all gather to form the word ДЕТИ (English: “children”). This is a reference to the word painted in front of the Drama Theater in Mariupol, in Ukraine—a simple sign that was supposed to protect civilians and children hiding in the theater building, but became a symbol of Russian war crimes. On March 16, 2022, the theater was bombed. Four years after Russia’s full-scale invasion of Ukraine, the war is still going on. 

This is a short, grassroots solidarity happening in public space, without speeches or sound systems.

How to join: just come at 1:00 p.m. to Defilad Square (between the Studio Theater and the Dramatic Theater). We will be there wearing reflective vests. We will show you how and where to stand. Bring your friends. Let’s make it a big turnout!

Happening “Chodzenie po śnieg/u” 25 stycznia – Warszawa

Happening “Chodzenie po śnieg/u” to nawiązanie do pozornie absurdalnych akcji performatywnych legendarnej wrocławskiej grupy artystycznej “Pomarańczowa Alternatywa” (PA). Pod pozorem niewinnego, dziecięcego działania PA kryła się krytyka faktycznie absurdalnych – i bardzo często opresyjnych – mechanizmów systemowych PRL-u. 

Akcja “Chodzenie po śnieg/u” to “durna” zabawa ze śniegiem, za którą stoi krytyka kapitalistycznego utowarowienia codzienności, jej podstawowych elementów i potrzeb. Żyjemy we współczesności, w której czas wolny, odpoczynek, ziemia, woda, relacje, przyroda, szczęście czy żałoba stają się towarami na sprzedaż, na kupno których może sobie pozwolić coraz węższa grupa ludzi. Im bardziej szamani-przedstawiciele handlowi późnego kapitalizmu wmawiają nam, że trzeba płacić za powietrze, którym oddychamy, tym bardziej stajemy się skłonni za nie płacić. Dlatego zapraszam na happening “Chodzenie po śnieg/u”, żeby boleśniej zanurzyć się w ten absurd.

PŁATNOŚĆ TYLKO GOTÓWKĄ NA MIEJSCU!

Wybierasz się na happening? Weź ze sobą pusty słoik, pojemnik spożywczy, woreczek strunowy, reklamówkę, itp. Jeśli zapomnisz, nie szkodzi, weźmiesz w dłonie, albo do kieszeni.  

DANCEFLOOR #10 Premiera!

[English below]

Oddaje w wasze ręce nowy numer magazynu DANCEFLOOR ze starego, 2025 roku. Oznacza to, że cofamy się w czasie będąc w teraźniejszości, ale zdaje się, ze cały czas to robimy w wielu aspektach naszego życia. Dotyczy to m.in. skutków katastrofy klimatycznej i kryzysu ekologicznego, jakich doświadczamy dzisiaj analizując przeszłe czyny ludzkości. Hydrofeminizm to pole rozważań tego, jak klimat a w tym zmiany hydrologiczne, wpływają na nasz system psycho-somatyczny. Ten numer magazynu pokazuje różne perspektywy “zanurzenia się” się w hydrofeminizmie a ich wspólnym mianownikiem jest sztuka performatywna jako narzędzie działania aktywistycznego i strategia realizacji hydrofeministycznych idei.

DANCEFLOOR w całości powstaje oddolnie i jednoosobowo, dlatego czasem zdarza się bardzo długa przerwa między następnymi numerami. Ale nie ograniczają mnie żadne deadlajny ani oczekiwania grantodawców, ponieważ ich nie ma. Od teraz, DANCEFLOOR jest nieregularnikiem. Kolejne wydania pojawią się, kiedy będę miał czas i flow, żeby je stworzyć. Ten numer powstawał przez ostatni rok pomiędzy wieloma innymi projektami, ale w końcu ujrzał światło dzienne, z czego niezmiernie się cieszę. Numer jest dwujęzyczny, polsko-angielski, jednak nie wszystko przetłumaczone jest symetrycznie. Do tłumaczeń kilku fragmentów znajdziecie linki. Dziękuję bardzo wszystkim osobom artystycznym za wkład do niniejszego woluminu.

I present to you the new issue of DANCEFLOOR magazine from the old year 2025. This means that we are going back in time while being in the present, but it seems that we are doing this all the time in many aspects of our lives. This applies, among other things, to the effects of the climate catastrophe and ecological crisis we are experiencing today when analyzing the past actions of humanity. Hydrofeminism is a field of consideration of how the climate, including hydrological changes, affects our psycho-somatic system. This issue of the magazine shows different perspectives on “immersing” oneself in hydro-feminism, and their common denominator is performative art as a tool for activism and a strategy for implementing hydrofeminist ideas.

DANCEFLOOR is created entirely from the bottom up and by one person, which is why there are sometimes very long breaks between issues. But I am not limited by any deadlines or grant expectations, because there are none. From now on, DANCEFLOOR is an irregular publication. Future issues will appear when I have the time and flow to create them. This issue was created over the last year alongside many other projects, but it has finally seen the light of day, which I am extremely happy about. Issue is bilingual, Polish-English, but not everything has been translated symmetrically. You will find links to translations of several fragments. I would like to thank all the artists for their contribution to this volume.

Magazyn do czytania i/lub ściągnięcia w zakładce “DANCEFLOOR”

You can read and/or download the magazine clicking the “DANCEFLOOR” tab

NEW SPACE: Twórcze ferie przy Kaliskiej 8/10 W Warszawie

Fundacja Strefa WolnoSłowa zaprasza na bezpłatne zajęcia twórcze ze sztuk performatywnych i wizualnych dla starszej młodzieży w wieku 15-18 lat w drugim tygodniu ferii (woj. Mazowieckie) od 26 stycznia do 1 lutego 2026 r. w godzinach popołudniowych 17:00 – 20:00 w siedzibie fundacji przy ul. Kaliskiej 8/10 w Warszawie.

W ramach zajęć: 

  • Poniedziałek: warsztat aktorski (technika aktorska, praca nad rolą, emisja głosu); 
  • Wtorek: warsztat choreograficzny (nowy taniec, improwizacja ruchowa, eksperymentalna choreografia); 
  • Środa: warsztat z performensu (różnica między osobą performerską a aktorską, performance do kamerowy, performance art); 
  • Czwartek: warsztat pisarski (tekst post/dramatyczny, krótkie formy literackie, monolog);
  • Piątek: warsztat sztuk wizualnych (video art, instalacja multimedialna, fotografia eksperymentalna);
  • Sobota: warsztat rapu (rytmika tekstu, rymy i przenośnie, oddech);
  • Niedziela: warsztat teatralny (obecność na scenie, praca z rekwizytem, muzyka i wizualizacje w spektaklu);

Zajęcia mają poziom „open” czyli są dla wszystkich osób zainteresowanych sztukami performatywnymi i wizualnymi, i nie wymagają żadnego wcześniejszego przygotowania artystycznego. Jeśli jesteś młodą osobą w wieku 15-18 lat, która czuje, że chciała by spróbować swoich sił w polu sztuki albo poszerzyć swoje dotychczasowe doświadczenie artystyczne, te zajęcia mogą być dla ciebie 🙂 

Jeśli chcesz wziąć udział we wszystkich lub w wybranych warsztatach napisz emaila na adres lukas@strefawolnoslowa.plpodając swoje imię i nazwisko, opcjonalnie ksywę i zaimki, datę urodzenia, kilka zdań o sobie oraz hasło/skojarzenie, jak słyszysz słowo „nadzieja”. Daj znać również znać czy interesują cię wszystkie warsztaty czy wybrane. Jeśli wybrane, to napisz proszę które. 

Wydarzenie na FB >>

Tworzy przestrzeń akceptowalnego ryzyka <3

NA WIADOMOŚCI OD WAS CZEKAMY DO 17 STYCZNIA! Ilość miejsc jest ograniczona.

PREMIERA “Jak nie uratować świata?” 18-19.12 Warszawa

Zapraszam18-19 grudnia do Teatru Ochoty w Warszawie na premierę spektaklu Stowarzyszenia Pedagogów i Pedagożek Teatru JAK NIE URATOWAĆ ŚWIATA? W reż. Igi Dzięgielewskiej i Doroty Ogrodzkiej. Ja odpowiadam za wsparcie procesu w zakresie ruchu scenicznego i również będzie można mnie zobaczyć na scenie. Spektakl przygotowany razem z Młodzieżową Koalicją Performatywną Na Czas Chaosu.

To historia o młodych, dorosłych i obozie, na którym miały powstać pomysły na uratowanie świata.
Miała przyjechać Greta Thunberg, ale nie przyjechała.
Została grupa młodych ludzi z telefonami, powerbankami i wątpliwościami.
Na obozie dla „innowatorów społecznych” mają wymyślić, jak naprawić planetę, system edukacji i własne życie — w pięć dni i z dofinansowaniem z miasta.
To przewrotna i pełna emocji opowieść o dorosłych, którzy próbują pomagać, i o młodych, którzy nie chcą już być naprawiani.
Spektakl o tym, jak trudno być wrażliwym w świecie grantów, regulaminów i kryzysów. I o tym, że czasem największym aktem odwagi jest po prostu… nie ratować świata.

REŻYSERIA Dorota Ogrodzka, Iga Dzięgielewska
SCENARIUSZ Dorota Ogrodzka
MUZYKA Sebastian Świąder
SCENOGRAFIA I KOSTIUMY Jakub Drzastwa
RUCH SCENICZNY Łukasz Wójcicki
OSOBY PERFORMERSKIE Łucja Górna, Kinga Stelmach, Michael Bogacki, Karolina Jagielak, Karol Jagielak, Lena Borucka, Alina Nahorna, Joanna Puchała, Weronika Trus, Helena Sobiecka, Kacper Lejman, Łukasz Wójcicki, Sebastian Świąder
GRAFIKA Zuzia Wróbel
PROMOCJA Katarzyna Łopata
ADMINISTRACJA Ola Antoniuk