Category Archives: aktywizm

ДЕТИ Happening solidarnościowy z Ukrainą – 22 lutego w Warszawie

Happening solidarnościowy / 22.02.2026 (niedziela), godz. 13:00 / Przed gł wejściem do Pałacu Kultury i Nauki / Plac Defilad, Warszawa

Spotkajmy się tłumnie, żeby wspólnie ustawić się w napis ДЕТИ (pol. “dzieci”). To nawiązanie do słowa namalowanego przed Teatrem Dramatycznym w Mariupolu, w Ukrainie – prostego znaku, który miał chronić cywilów i dzieci ukrywających się w budynku teatru, a stał się symbolem rosyjskich zbrodni wojennych. 16 marca 2022 teatr został zbombardowany. Cztery lata po pełnoskalowej inwazji rosji na Ukrainę wojna wciąż trwa. 

To krótki, oddolny happening solidarnościowy w przestrzeni publicznej, bez przemówień i nagłośnienia.

Jak dołączyć: po prostu przyjdź o 13:00 na Plac Defilad (między Teatrem Studio a Teatrem Dramatycznym). Będziemy na miejscu w kamizelkach odblaskowych. Pokażemy ci jak i gdzie się ustawić. Weź ze sobą znajomych. Niech nas będzie dużo!

[English]

Let’s all gather to form the word ДЕТИ (English: “children”). This is a reference to the word painted in front of the Drama Theater in Mariupol, in Ukraine—a simple sign that was supposed to protect civilians and children hiding in the theater building, but became a symbol of Russian war crimes. On March 16, 2022, the theater was bombed. Four years after Russia’s full-scale invasion of Ukraine, the war is still going on. 

This is a short, grassroots solidarity happening in public space, without speeches or sound systems.

How to join: just come at 1:00 p.m. to Defilad Square (between the Studio Theater and the Dramatic Theater). We will be there wearing reflective vests. We will show you how and where to stand. Bring your friends. Let’s make it a big turnout!

Happening “Chodzenie po śnieg/u” 25 stycznia – Warszawa

Happening “Chodzenie po śnieg/u” to nawiązanie do pozornie absurdalnych akcji performatywnych legendarnej wrocławskiej grupy artystycznej “Pomarańczowa Alternatywa” (PA). Pod pozorem niewinnego, dziecięcego działania PA kryła się krytyka faktycznie absurdalnych – i bardzo często opresyjnych – mechanizmów systemowych PRL-u. 

Akcja “Chodzenie po śnieg/u” to “durna” zabawa ze śniegiem, za którą stoi krytyka kapitalistycznego utowarowienia codzienności, jej podstawowych elementów i potrzeb. Żyjemy we współczesności, w której czas wolny, odpoczynek, ziemia, woda, relacje, przyroda, szczęście czy żałoba stają się towarami na sprzedaż, na kupno których może sobie pozwolić coraz węższa grupa ludzi. Im bardziej szamani-przedstawiciele handlowi późnego kapitalizmu wmawiają nam, że trzeba płacić za powietrze, którym oddychamy, tym bardziej stajemy się skłonni za nie płacić. Dlatego zapraszam na happening “Chodzenie po śnieg/u”, żeby boleśniej zanurzyć się w ten absurd.

PŁATNOŚĆ TYLKO GOTÓWKĄ NA MIEJSCU!

Wybierasz się na happening? Weź ze sobą pusty słoik, pojemnik spożywczy, woreczek strunowy, reklamówkę, itp. Jeśli zapomnisz, nie szkodzi, weźmiesz w dłonie, albo do kieszeni.  

DANCEFLOOR #10 Premiera!

Oddaje w wasze ręce nowy numer magazynu DANCEFLOOR ze starego, 2025 roku. Oznacza to, że cofamy się w czasie będąc w teraźniejszości, ale zdaje się, ze cały czas to robimy w wielu aspektach naszego życia. Dotyczy to m.in. skutków katastrofy klimatycznej i kryzysu ekologicznego, jakich doświadczamy dzisiaj analizując przeszłe czyny ludzkości. Hydrofeminizm to pole rozważań tego, jak klimat a w tym zmiany hydrologiczne, wpływają na nasz system psycho-somatyczny. Ten numer magazynu pokazuje różne perspektywy “zanurzenia się” się w hydrofeminizmie a ich wspólnym mianownikiem jest sztuka performatywna jako narzędzie działania aktywistycznego i strategia realizacji hydrofeministycznych idei.

DANCEFLOOR w całości powstaje oddolnie i jednoosobowo, dlatego czasem zdarza się bardzo długa przerwa między następnymi numerami. Ale nie ograniczają mnie żadne deadlajny ani oczekiwania grantodawców, ponieważ ich nie ma. Od teraz, DANCEFLOOR jest nieregularnikiem. Kolejne wydania pojawią się, kiedy będę miał czas i flow, żeby je stworzyć. Ten numer powstawał przez ostatni rok pomiędzy wieloma innymi projektami, ale w końcu ujrzał światło dzienne, z czego niezmiernie się cieszę. Numer jest dwujęzyczny, polsko-angielski, jednak nie wszystko przetłumaczone jest symetrycznie. Do tłumaczeń kilku fragmentów znajdziecie linki. Dziękuję bardzo wszystkim osobom artystycznym za wkład do niniejszego woluminu.

XXXV Seminarium Feministyczne “Rasizm nie przejdzie” 29.11

W sobotę 29 listopada w Międzynarodowy Dzień solidarności z narodem Palestyńskim, w Galerii Studio w Teatrze Studio w Warszawie odbędzie się XXXV Seminarium Feministyczne “Rasizm nie przejdzie”, na którym razem z Oma Ukwuoma opowiemy o spektaklu Strefa WolnoSłowa IMPERIUM w reż. Alicji Borkowskiej. Spektakl opowiada o sytuacji osób w drodze na pograniczu polsko-białoruskim, gdzie cały czas trwa kryzys humanitarny i umierają ludzie wyrzucani na druty na stronę białoruską. Polski rząd zamiast zapewnić tym osobom wsparcie i ochronę zawiesza prawo do azylu i kryminalizuje pomoc.

Więcej o wydarzeniu i program >>>

Szpieg z krainy Głuchych we Wrocławiu 14-15.11

Zapraszam na nasz spektakl “Szpieg z krainy Głuchych” 14-15 listopada w Instytucie J. Grotowskiego we Wrocławiu, sala Teatru Laboratorium przy ul. Rynek-Ratusz 27 o g. 19:00.

„Szpieg z Krainy Głuchych” to spektakl-musical z muzyką rap, graną i śpiewaną na żywo. Opowiada o głosie Głuchych. Migana historia Marka Śmietany – Głuchego lektora polskiego języka migowego (PJM), performera i działacza na rzecz praw Głuchych – jest pretekstem do opowiedzenia o społeczności g/Głuchych i słabosłyszących. To nie tylko opowieść o dyskryminacji i poniżeniu, ale przede wszystkim o sile, solidarności, niezłomności i sojusznictwie. Ten swoisty protest-song powstał z udziałem poetki wizualnej Edyty Kozub. 

Spektakl został zrealizowany na podstawie czytania, które wygrało III konkurs na dokumentalne czytanie performatywne podczas IV Festiwalu Teatru na Faktach we wrocławskiej Piekarni w 2025 r. Niektóre fragmenty tekstu są inspirowane książką Anny Goc „Głusza”. Autorem muzyki jest Mikołaj Poncyliusz a osobą odpowiedzialną za wizualizację i kostiumy Mo Tomaszewska. Ja odpowiadam za adaptacje tekstu, scenariusz, reżyserię i ruch sceniczny.

Więcej o spektaklu i osobach twórczych na stronie Instytutu J. Grotowskiego i na IG spektaklu @szpiegzkrainy_gluchych