Wojna stała się normalnym narzędziem rozwiązywania konfliktów. Mało kogo już dziwi i przyglądamy się jej ze znudzeniem. Jak i kiedy to się stało, że wojna nam spowszedniała?
Spotkajmy sie 29 marca na pl. J. Piłsudskiego w Warszawie w samo południe – podczas honorowej zmiany warty przy Grobie Nieznanego Żołnierza – żeby zaprotestować przeciwko niekończącym się wojnom na świecie. Stąd przerwany znak nieskończoności, który symbolicznie stanie się aktem oporu i przerwania spirali wojen.
Akcja jest bardzo prosta. Weź kawałek kartonu, namaluj na nim przerwany symbol nieskończoności (przykład znajdziesz w grafice wydarzenia), przyjdź na pl. mrsz Piłsudskiego i o dokładnie o 12:00 podnieś karton do góry. Będzie nas więcej ze swoimi kartonami. Pokarzmy nasz sprzeciw.
Wydarzenie w ramach niedofinansowanego cyklu „26 performansów na 2026 rok”.
Happening solidarnościowy / 22.02.2026 (niedziela), godz. 13:00 / Przed gł wejściem do Pałacu Kultury i Nauki / Plac Defilad, Warszawa
Spotkajmy się tłumnie, żeby wspólnie ustawić się w napis ДЕТИ (pol. “dzieci”). To nawiązanie do słowa namalowanego przed Teatrem Dramatycznym w Mariupolu, w Ukrainie – prostego znaku, który miał chronić cywilów i dzieci ukrywających się w budynku teatru, a stał się symbolem rosyjskich zbrodni wojennych. 16 marca 2022 teatr został zbombardowany. Cztery lata po pełnoskalowej inwazji rosji na Ukrainę wojna wciąż trwa.
To krótki, oddolny happening solidarnościowy w przestrzeni publicznej, bez przemówień i nagłośnienia.
Jak dołączyć: po prostu przyjdź o 13:00 na Plac Defilad (między Teatrem Studio a Teatrem Dramatycznym). Będziemy na miejscu w kamizelkach odblaskowych. Pokażemy ci jak i gdzie się ustawić. Weź ze sobą znajomych. Niech nas będzie dużo!
[English]
Let’s all gather to form the word ДЕТИ (English: “children”). This is a reference to the word painted in front of the Drama Theater in Mariupol, in Ukraine—a simple sign that was supposed to protect civilians and children hiding in the theater building, but became a symbol of Russian war crimes. On March 16, 2022, the theater was bombed. Four years after Russia’s full-scale invasion of Ukraine, the war is still going on.
This is a short, grassroots solidarity happening in public space, without speeches or sound systems.
How to join: just come at 1:00 p.m. to Defilad Square (between the Studio Theater and the Dramatic Theater). We will be there wearing reflective vests. We will show you how and where to stand. Bring your friends. Let’s make it a big turnout!
Happening “Chodzenie po śnieg/u” to nawiązanie do pozornie absurdalnych akcji performatywnych legendarnej wrocławskiej grupy artystycznej “Pomarańczowa Alternatywa” (PA). Pod pozorem niewinnego, dziecięcego działania PA kryła się krytyka faktycznie absurdalnych – i bardzo często opresyjnych – mechanizmów systemowych PRL-u.
Akcja “Chodzenie po śnieg/u” to “durna” zabawa ze śniegiem, za którą stoi krytyka kapitalistycznego utowarowienia codzienności, jej podstawowych elementów i potrzeb. Żyjemy we współczesności, w której czas wolny, odpoczynek, ziemia, woda, relacje, przyroda, szczęście czy żałoba stają się towarami na sprzedaż, na kupno których może sobie pozwolić coraz węższa grupa ludzi. Im bardziej szamani-przedstawiciele handlowi późnego kapitalizmu wmawiają nam, że trzeba płacić za powietrze, którym oddychamy, tym bardziej stajemy się skłonni za nie płacić. Dlatego zapraszam na happening “Chodzenie po śnieg/u”, żeby boleśniej zanurzyć się w ten absurd.
PŁATNOŚĆ TYLKO GOTÓWKĄ NA MIEJSCU!
Wybierasz się na happening? Weź ze sobą pusty słoik, pojemnik spożywczy, woreczek strunowy, reklamówkę, itp. Jeśli zapomnisz, nie szkodzi, weźmiesz w dłonie, albo do kieszeni.
Oddaje w wasze ręce nowy #10 numer magazynu DANCEFLOOR ze starego, 2025 roku. Oznacza to, że cofamy się w czasie będąc w teraźniejszości, ale zdaje się, ze cały czas to robimy w wielu aspektach naszego życia. Dotyczy to m.in. skutków katastrofy klimatycznej i kryzysu ekologicznego, jakich doświadczamy dzisiaj analizując przeszłe czyny ludzkości. Hydrofeminizm to pole rozważań tego, jak klimat a w tym zmiany hydrologiczne, wpływają na nasz system psycho-somatyczny. Ten numer magazynu pokazuje różne perspektywy “zanurzenia się” się w hydrofeminizmie a ich wspólnym mianownikiem jest sztuka performatywna jako narzędzie działania aktywistycznego i strategia realizacji hydrofeministycznych idei.
DANCEFLOOR #10 w całości powstaje oddolnie i jednoosobowo, dlatego czasem zdarza się bardzo długa przerwa między następnymi numerami. Ale nie ograniczają mnie żadne deadlajny ani oczekiwania grantodawców, ponieważ ich nie ma. Od teraz, DANCEFLOOR jest nieregularnikiem. Kolejne wydania pojawią się, kiedy będę miał czas i flow, żeby je stworzyć. Ten numer powstawał przez ostatni rok pomiędzy wieloma innymi projektami, ale w końcu ujrzał światło dzienne, z czego niezmiernie się cieszę. Numer #10 jest dwujęzyczny, polsko-angielski, jednak nie wszystko przetłumaczone jest symetrycznie. Do tłumaczeń kilku fragmentów znajdziecie linki. Dziękuję bardzo wszystkim osobom artystycznym za wkład do niniejszego woluminu.
I present to you the new issue #10 of DANCEFLOOR magazine from the old year 2025. This means that we are going back in time while being in the present, but it seems that we are doing this all the time in many aspects of our lives. This applies, among other things, to the effects of the climate catastrophe and ecological crisis we are experiencing today when analyzing the past actions of humanity. Hydrofeminism is a field of consideration of how the climate, including hydrological changes, affects our psycho-somatic system. This issue of the magazine shows different perspectives on “immersing” oneself in hydro-feminism, and their common denominator is performative art as a tool for activism and a strategy for implementing hydrofeminist ideas.
DANCEFLOOR #10 is created entirely from the bottom up and by one person, which is why there are sometimes very long breaks between issues. But I am not limited by any deadlines or grant expectations, because there are none. From now on, DANCEFLOOR is an irregular publication. Future issues will appear when I have the time and flow to create them. This issue was created over the last year alongside many other projects, but it has finally seen the light of day, which I am extremely happy about. Issue #10 is bilingual, Polish-English, but not everything has been translated symmetrically. You will find links to translations of several fragments. I would like to thank all the artists for their contribution to this volume.
W sobotę 29 listopada w Międzynarodowy Dzień solidarności z narodem Palestyńskim, w Galerii Studio w Teatrze Studio w Warszawie odbędzie się XXXV Seminarium Feministyczne “Rasizm nie przejdzie”, na którym razem z Oma Ukwuoma opowiemy o spektaklu Strefa WolnoSłowa IMPERIUM w reż. Alicji Borkowskiej. Spektakl opowiada o sytuacji osób w drodze na pograniczu polsko-białoruskim, gdzie cały czas trwa kryzys humanitarny i umierają ludzie wyrzucani na druty na stronę białoruską. Polski rząd zamiast zapewnić tym osobom wsparcie i ochronę zawiesza prawo do azylu i kryminalizuje pomoc.
